Ο τρόμος μπροστά στη ρητή διατύπωση της πουστιάς, και άλλα

Ελληνική antifa σε δράση εναντίον περιπτέρου φασίστα
υποψηφίου στις Βουλγαρικές κοινοβουλευτικές εκλογές

Γίνεται από τη εμπειρία μου φανερό ότι τα LGBT άτομα καταλαμβάνονται από πανικό μπροστά στις ρητές διατυπώσεις της πουστιάς.

Μάλιστα, επειδή τα LGBT άτομα, περισσότερο ίσως από τα straight, διακατέχονται από την παράνοια ότι όλες τα παρακολουθούν, νομίζουν ότι και η παραμικρή ένδειξη πουστιάς θα γίνει αντιληπτή και θα καταγραφεί ως τέτοια από τις γύρω.

Τούτο δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα. Κατ' αρχάς λίγοι άνθρωποι σε προσέχουν. Ακόμη λιγότεροι θα προσέξουν ότι το χέρι σου μπορεί να κρατά ένα άλλο χέρι, κι έπειτα θα αναγνωρίσουν στον κάτοχο ένα άτομο "ίδιου φύλου", με τελικό αποτέλεσμα να αντιληφθούν ότι βρίσκονται μπροστά σε ένα transgression της έμφυλης τάξης. Ακόμη και τότε οι αντιδράσεις θα είναι ποικίλες.

Τα σύνδρομα καταδίωξης από τα οποία πάσχουν πολλοί πούστηδες τους κάνουν σίγουρους ότι κάθε βρισιά ή γέλιο που ακούγεται, απευθύνεται οπωσδήποτε σ' αυτούς. Αντίθετα, πολλές απλά αδιαφορούν ακόμη κι όταν σιγουρευτούν ότι βρίσκονται μπροστά σ' ένα πούστη. Λίγες μόνο θ' αντιδράσουν, κι αυτοί πολύ διαφορετικά: άλλες με ένα αμήχανο χαμόγελο, άλλες με έκφραση αηδίας, άλλες θα γυρίσουν να το πουν στην δίπλα τους γελώντας. Ελάχιστες θα πετάξουν κάποια βρισιά. Ανάλογα με το περικείμενο, τσόλια και κολομπαράδες θα κλείσουν το μάτι υπονοώντας ότι ευχαρίστως θα σας γαμούσαν. Εν προκειμένωι για την Βουλγαρία, νομίζω ότι για πολλές Βουλγάρες η θέα των αδερφών από την ελλάδα επιβεβαίωνε την πίστη τους ότι η διαστροφή έρχεται έξωθεν· κι ότι ο προαιώνιος εχθρός που κατέστρεψε τον Βουλγαρισμό στην Μακεδονία του Αιγαίου και έκλεψε το Σόλουν τελικά τον παίρνει, οπότε θα νικηθεί και στο πεδίο της μάχης -αντίστοιχα αρθρώνεται η πατριαρχία σε όλα τα Βαλκάνια, έχω διαβάσει π.χ. την άποψη ότι ενώ είναι απολύτως "εντάξηι" να είναι κανείς πούστης, θα πρέπει παρόλ' αυτά να κρύβεται καλά, όχι γιατί προσβάλλει την δημόσια αιδώ, αλλά διότι άλλως οι Τουρκάλες που καραδοκούν θα πιστέψουν ότι οι νεοέλληνες τον παίρνουν και θα επιτεθούν.

Τελικά η προφανής πουστιά, π.χ. μια παρέα θηλυπρεπών ανδρών, φαίνεται να βρίσκεται σε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο πρόκλησης από ότι εάν δύο εξ αυτών επιπλέον κρατηθούν χέρι-χέρι· ακριβώς όπως σε μια συζήτηση γύρω από την ομοφυλοφιλία, στην οποία αποφεύγεται συστηματικά η ίδια η λέξη και η οποία (συζήτηση) εκτοξεύεται σε άλλο επίπεδο όταν κάποια τολμήσει πρώτη να την εκστομίσει ή όπως σε ένα λεωφορείο γεμάτο λεσβιοπουστάρες που γυρίζει από το Sofia Pride και όπου για να προστατευθεί η αθωότητα των οδηγών, μιλούμε ακόμη για "αντιρατσιστικό φεστιβάλ" (εδώ ό Ζίζεκ θα επερωτούσε ποιου ακριβώς η αθωότητα προστατεύεται, αφού στην πραγματικότητα και οι οδηγοί παίζουν κι αυτοί ένα παιχνίδι για να προστατεύσουν... τι; κι ενώ έχουν σαφέστατα καταλάβει περί τίνος πρόκειται).

Κι ενώ ειλικρινά δε γνωρίζω πόσο επικίνδυνο είναι να επιτελεί κανείς πουστιά/λεσβιοσύνη στη Σόφια, ένα περιστατικό μου έδειξε πως κατά το μάλλον τα μέτρα αυτολογοκρισίας της ομοφυλόφιλης έκφρασης πηγάζουν από εσωτερικευμένη ομοφοβία και όχι από κάποιο πραγματικό κίνδυνο. Όπως ακριβώς και στην Ελλάδα, όπου κάθε κομπλεξική αδερφή θα σου συστήσει να μην κάνεις PDA* (γιατί όχι; τι μπορεί να συμβεί εκτός κι αν είσαι σε μια κακόφημη περιοχή, όπου ούτως ή άλλως μπορεί π.χ. να σε κλέψουν;), έτσι και στη Σόφια μας προειδοποίησαν να μην κάνουμε PDA, όχι μόνον σε τοποθεσίες όπου πράγματι οι φασίστες πιθανά θα έπεφταν από τα δέντρα για να μας κάνουν τα το μετανιώσουμε, αλλά ούτε μέσα σε ταξί (!) δηλ. σε μια περίπτωση που το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι ένα βρισίδι και μια δωρεάν διαδρομή.

Βεβαίως όταν είσαι σε ένα μέρος το μάλλον ή ήττον ξένο (είναι ξένη μια Ευρωπαϊκή χώρα; για μένα ως Ευρωεθνικιστή, ουδόλως) προκύπτει και το ζήτημα ότι τις τυχών γενικότερες και μακροπρόθεσμες αντιδράσεις, όσο ελάχιστες κι αν είναι αυτές που θα γεννηθούν ως ανταπόκριση προς πούστηδες τουρίστες που κάνουν PDA, δεν θα πλήξουν εσένα, αλλά τον ήδη αδύναμο εκεί LGBT πληθυσμό. Από την άλλη δεν είμαι καθόλου σίγουρος για το εάν ή εάν θεωρώ εύστοχο να πάω πίσω στην ντουλάπα για να αποκομίσει η Κοινότητα κάποια βραχυπρόθεσμα τακτικά οφέλη. Η επίδειξη της πουστιάς/λέσβιοσύνης, ακριβώς με τους τρόπους που επιδεικνύεται το straightness είναι προσωπική μου ανάγκη όσο και πολιτική μου επιλογή.

*Public Display of Affection, δημόσια εκδήλωση τρυφερότητας

P.S.: Can America be that Great? yes it can!